Terugblik

WES 4

Terugblikken is vooruit kijken, zegt men wel. En dat klopt. Alles wat je gister deed, zag, ervoer,... bepaalt mee hoe je vandaag de dingen bekijkt en beleeft.

Het afgelopen jaar maakte ik een gevarieerde cultuurtrip langs (jeugd)literatuur, muziek en theater. Mede door deze blog maar bovenal dankzij de input en inspiratie van mijn medestudenten, kreeg ik frisse ideeën, straffe voorstellingen en wonderlijke titels aangereikt. Vooral de herontdekking van jeugdliteratuur heeft mij vele uurtjes leesplezier bezorgd.

Op het vlak van theater ben ik op hetzelfde elan verder gegaan als ik al deed: cultuurhuis de Warande is een beetje mijn tweede thuis en ik vertoef er vaak en graag. Afgelopen jaar heb ik ook meer stukken gezien dan ik in deze blog kon beschrijven.

Een absolute ontdekking was de opera, een cultuuruiting die mij, toch als toeschouwer, onbekend was. Me laten meeslepen door een operavoorstelling was dan ook één van de voornemens die ik in mijn realitycheck vooropstelde. Ik ga het nog niet helemaal afvinken omdat de 'Afropera' die ik in de Bourlaschouwburg zag bezwaarlijk een klassieke opera kan worden genoemd. En iets zegt me ook dat de zetels in het operagebouw van Antwerpen meer 'echte' pluche bevatten dan de met stof beklede houten klapzitjes van de Bourla.

Mijn stapel wachtende boeken heb ik deels kunnen wegwerken maar er resten er nog genoeg voor luie vakantiedagen én mijn blog van WES2 volgend semester.

Dankzij de posts van mijn medestudenten ben ik ook heel nieuwsgierig naar het lezen van een graphic novel dus dat genre wil ik zeker nog ontdekken.

Maar eerst - niet noodzakelijk in die volgorde - ga ik slapen, genieten, dromen, rusten, reizen, chillen en niksen.

Tot in opnieuw drukke tijden!

WES 2

Afscheid van een blog

Beste lezer

Amper een zomer geleden maakte ik de tussentijdse balans op van deze cultuurblog. Nu is het tijd voor de definitieve afrekening.

Terugblikkend naar wat ik schreef in mijn ‘reality check’, is cultuur tijdens deze intense periode van studeren en lesgeven altijd een goede vriend gebleven. Eentje waar je bij kon uitblazen en tot rust komen maar ook een vriend die op je lachspieren werkte, je voorbij het vanzelfsprekende deed kijken, je schoonheid bijbracht, soms verrassend uit de hoek kwam en vaak ook boeiende stof tot nadenken gaf. Een ideale huwelijkspartner dus!

Alles is cultuur dus een leven zonder cultuur is er geen. Cultuur valt ook niet onder één noemer te vatten. Een glaasje heffen met de buurvrouw op het nieuwe jaar is evengoed cultuur als naar de Notenkraker gaan kijken in de Koningin Elisabethzaal. Maar met enkel glaasjes heffen krijgen we deze blog niet vol gepend (en geraken we ook de deur niet meer uit).

Ik heb afgelopen maanden alleszins genoten van mijn culturele parcours. Dat ook kunstvormen niet in hokjes passen, weet Stephan Vanfleteren maar al te goed. Deze illustere fotograaf maakte met zijn 'Transcripts of a sea' een weergaloze tentoonstelling waar poëzie, literatuur, schilderkunst, fotografie en film perfect samenvloeien.

Ook heb ik enorm genoten van ReinAard, de bewerking van het middeleeuwse dierenepos door Tom Lanoye. Dit boek zal me blijven vergezellen tijdens mijn onderwijscarrière, durf ik wedden.

Er zijn ook cultuuruitjes waar ik in mijn blog niét over heb geschreven. Over Nuff Said, Hans Op De Beeck, dEUS en Time Circus om er maar enkele te noemen. Nog een 'nietje' is het stapeltje boeken dat ik de afgelopen maanden niet heb gelezen. Te mijner verdediging: recent heb ik wel de turf De meeste mensen deugen van Rutger Bregman ter hand genomen wegens verplichte examenstof voor het vak 'Religie Zingeving Levensbeschouwing'. Je kan echter veel over dit pseudowetenschappelijke boek zeggen, maar niet dat het een literaire aanrader is.

Ook heb ik woord gehouden door Tosca van Maud Vanhauwaert te lezen. Mijn verwachtingen waren blijkbaar iets te hoog gespannen want na de laatste bladzijde, bleef ik lichtjes apathisch achter.

Komende maanden wil ik de draad oppikken van Hotel Europa van Ilja Leonard Pfeijffer. Wegens tijdsgebrek (en een verhuis) ben ik blijven steken op pagina 166. Er moeten er nog zo'n 400 volgen. Nochtans was ik helemaal ondergedompeld in het romantische decor van Venetië en compleet vervlochten met Pfeijffers breedsprakige zinnen en bombastische verhaallijnen. Daarna wil ik mijn tanden zetten in Oroppa van Safae el Khannoussi.

Niet alleen is alles cultuur, cultuur is ook oneindig en altijd in beweging. Geïnspireerd door mijn medestudenten en hun blogs, besef ik dat me nog een aantal uitdagingen wachten. Want naast de graphic novel en de klassieke opera vallen er weg van de platgetreden paden nog ontelbare (al dan niet experimentele) cultuuruitingen te ontdekken.

Met lichte pijn in het hart maar ook met een hoofd vol voornemens en ideeën, neem ik hier afscheid van jullie, liefste bloglezers. Ik dank jullie voor het delen van al jullie verhalen, meningen en suggesties. Ik mag hopen dat jullie uit mijn wisselende oogst hier en daar een kers hebben kunnen pikken die het nagenieten (of navertellen) waard was.

Vaar wel - maar niet altijd rechtdoor - op jullie cultuurtocht!

Ann